Stożek rogówki - Twoje Oczy

STOŻEK ROGÓWKI

STOŻEK ROGÓWKI - diagnostyka, najnowocześniejsze soczewki kontaktowe, bezpieczne leczenie X-linking (cross linking, cross-linking,CXL)

Co to jest stożek rogówki?

Stożek rogówki, opisany po raz pierwszy przez niemieckiego okulistę Burcharda Mauchart w 1784 roku, jest dystroficzną, niezapalną choroba rogówki. W jej przebiegu dochodzi do postępujących zmian w strukturze rogówki, prowadzących do zmniejszenia jej grubości i nadmiernego uwypuklenia oraz spadku ostrości wzroku. W wyniku choroby rogówka przybiera stożkowaty kształt.

stozek_rogwki_1 stozek_rogwki_2

Występowanie i etiologia stożka rogówki 

Najczęściej dotyka obojga oczu, chociaż zaburzenie jest zazwyczaj asymetryczne i rzadko w pełni jednakowe w obu oczach. W większości przypadków w jednym oku obserwuje się większe nasilenie objawów a w oku towarzyszącym występuje jej łagodniejsza postać. Jest najczęściej spotykaną dystrofią rogówki, częstość występowania wynosi około 5 na 100000. Zazwyczaj rozpoznawana jest w wieku dorastania, a jej najostrzejsze stadium przypada pomiędzy 20 a 30 rokiem życia. Etiologia choroby nie jest jeszcze poznana, ale uzależniona jest od uwarunkowań genetycznych i środowiskowych. Schorzenie częściej występuje u osób z zespołem Downa, Marfana, Ehlersa-Danlosa oraz u osób ze schorzeniami atopowymi tj. astma, alergie i egzemy.

Jak wykryć stożek rogówki?

Diagnostyka stożka rogówki polega na specjalistycznym badaniu w gabinecie okulistycznym. Specjalista okulista dokonuje oceny stanu rogówki podczas badania przy zastosowaniu biomikroskopu. Komputerowa mapa rogówki pozwala na ocenę deformacji rogówki oraz stopnia zaawansowania stożka rogówki. Pachymetryczna ocena grubości rogówki umożliwia pomiar zmniejszenia grubości centralnej rogówki.   

Jak poprawić widzenie w stożku rogówki?

W początkowym stadium choroby korekcja okularowa może poprawiać ostrość wzroku. W miarę zaawansowania stożka, na skutek zmian krzywizny rogówki, dobór okularów często jest niemożliwy lub nie daje zadowalających efektów. Aplikowanie wówczas twardych soczewek kontaktowych umożliwia poprawę ostrości wzroku. Soczewki te dobierane są indywidualnie w oparciu o topografię rogówki. Wykonane są na miarę, jak dobrze skrojony garnitur, co zapewnia optymalny wynik. To wyróżnia je pośród seryjnie produkowanych soczewek, które nie dają zadowalających efektów.

stozek_rogwki_4

Leczenie stożka rogówki

W przypadku postępu choroby zalecane jest wykonanie zabiegu X-linking. X-linking (cross-linking) jest metodą terapeutyczną pozwalającą na zatrzymanie postępu stożka rogówki. Polega ona na wykorzystaniu roztworów ryboflawiny i promieniowania UVA celem zmiany właściwości mechanicznych rogówki. Ryboflawina jest nietoksycznym, rozpuszczalnym w wodzie fotouczulaczem. Po kompletnym usunięciu nabłonka łatwo penetruje w głąb zrębu rogówki, gdzie jest pobudzana promieniami UVA. Specjalny system optyczny zapewnia uzyskanie homogennej wiązki promieniowania UV na powierzchni rogówki co zapobiega powstawaniu tzw. gorących punktów niebezpiecznych dla śródbłonka rogówki. Fotodynamiczna reakcja ryboflawina/UVA prowadzi do powstania reaktywnych form tlenu i wolnych rodników, które odpowiadają za X-linking kolagenu. W wyniku tego działania dochodzi do wzrostu grubości włókien kolagenowych, z których zbudowana jest rogówka. Wytworzone zostają dodatkowe połączenia-mostki w obrębie włókien, jak i pomiędzy sąsiadującymi włóknami kolagenowymi. Dochodzi również do wzrostu odporności struktur rogówki na enzymatyczne procesy degradacyjne. Ryboflawina odpowiedzialna jest za absorbcję promieniowania UVA, dzięki czemu 95% promieniowania jest pochłaniane przez rogówkę i nie wywiera ono cytotoksycznego wpływu na śródbłonek rogówki, soczewkę ani na siatkówkę. W wyniku tych procesów dochodzi do zatrzymania postępu spadku grubości rogówki. X-linking hamuje proces chorobowy i prowadzi do zmniejszenia ilości wykonywanych przeszczepów rogówki.

W przypadku zaawansowanych zmian degeneracyjnych w rogówce konieczne jest wykonanie przeszczepu rogówki. Jednak przeszczep związany jest z możliwością wystąpienia takich ciężkich powikłań jak zaćma, jaskra, wysoki astygmatyzm czy nawet nawrotowy stożek.